پایگاه خبری حقوق انسانی‌ و اولیه بشر » با این همه کشتار چه راهی برای بلوچستان، کردستان و خوزستان باز میشود؟
 

 

 

با این همه کشتار چه راهی برای بلوچستان، کردستان و خوزستان باز میشود؟

رضا حسین بر

Reza-Hosseinbor

 اکثر انها ‫هیچ مبارزه ای علیه رژیم نمیکنند و با مبارزه اقوام و ملییتها ‫هم مخالفت مینمایند و با تکتیک های مختلف آن را به خشونت تعبیر و تفسیر میکنند‫و مردمان ایران و اقوام و ملیت ها را از مبارزه نا امید میکنند‫تا بدینوسیله بقای جمهوری اسلامی را تضمین نمایند. ‫در چنین شرایطی، اگر اقوام و ملیت ها سکوت کنند، بطور کلی نابود می شوند و اگر مبارزه کنند توسط نظام، موافقان و مخالفان آن متهم به تروریسم و کشتار میگردند.

مساله خشونت و خشونت پرهیزی زمانی مطرح شد که آقای رامین جهانبگلو از زندان رژیم آزاد شد. در زندان معلوم نیست چه گذشت که وقتی وی آزاد گردید، هر گونه مبارزه علیه رژیم را خشونت نامید و عده ای دیگر هم شروع به ساختن نظریه در این زمینه نمودند و بطور کلی ، کار زار علیه جمهوری آخوندی را تعطیل کردند. این افراد با پشتکار تمام به تحولات ایران مینگرند و هرجا حرکتی ‫می بین‌ند، آنرا بنحوی خشن براورد کرده و محکوم ‫می نمایند.

‫‫اینها بندرت با کشتارهای ۳۴ ساله نظام مقابله کرده اند. هدف اصلی انها باز گذاشتن دست آخوند ها برای

اعدام بیش از ۵۰ نفر در ۱۰ روز و کشتن تعداد زیادی در خیابانها و بیابانها، در همین مدت بود.

‫ ‫بعضی ها هم بیانیه های آبکی صادر کردند و رژیم را همراه با مردمانی که از حقوق مشروع خود دفاع میکردند: یعنی ظالم و مظلوم را با هم محکوم کردند.

‫هدف من از ذکر این مطلب این بود که مخالفان و موافقان نظام با حقوق اقوام و ملیتها مخالف هستند و اگر این رژیم برود و مخالفان روی کار بیاند، باز هم همین سیاست های رژیم فعلی را ادامه خواهند داد و سرنوشت بلوچ ها، کردها ، عربها و ترکمنها تغییری نخواهد کرد.

‫در چنین شرایطی، تکلیف و وظایف اقوام و ملیت های ایرانی چیست؟ آیا انها همچنان از فاشیست های بیرحم طلب مطالبات خود را بکنند و امیدوار باشن‌ند که خمینی های آینده، به حقوق انها احترام بگزارند؟ تاریخ پانصد ساله شیعه ایران اثبات میکند که شیعه های ایران تا کنون هیچ حقی نه تنها برای ملیت ها که غالبا سنی هستند، قایل نبوده اند، بلکه شبانه روز مشغول کشتن و سرکوب و فقیر سازی انها بوده و میباشند. پانصد سال باید کافی باشد.

‫حکومت تشیع و روحانیت در پانصد سال گذشته، حکومت کشتار سنی ها و در این ۳۴ سال، کشتار شیعه ها و سنی ها بوده است. کارنامه آن سیاه‌ترین کارنامه بشریت است. یک تحقیق نشان میدهد که زمانی که صفویه روی کار امد، بین ۳ تا ۵ میلیون زردشتی در ایران بود. و اکنون بسی هزا ر نفر هم نمیرسند. علاوه بر اینها، کار نامه ۳۴ ساله نظام شیعه ایران کارنامه، شکست، فقر، بیلیاقتی، دزدی، فساد، تخریب، انحطاط و انقراض است.

‫اکنون سوال بزرگ این است که آیا ملیت ها و سنی های ایران صبر کنند تا همان سرنوشت زردشتیان را پیداکنند و یا هر چه زودتر حساب خود را، علیرغم میل باطنی خود، از کشوری جداکنند که کشور تشیع، امام زمان و مرجعیت تعریف میشود ‫و عملا انها را خارج از ایران میداند؟ ‫

‫جواب این سوال با نگاه کردن به این عکس ها روشن میشود. ‫به این گزارش نگاه کنید. آیا این مردم سزاوار همین وضعیت هستند و یا حق دارند برای بقای خود مبارزه کنند؟

‫ ‫طبق آمارهای رسمی، میزان بدی تغذیه در بلوچستان دو برابر سیار استانهای ایران است. و بنا بر این مردم بلوچ دو برابر مردمان دیگر ایران رنج میبرند، دو برابر بیمار میشوند و هیچ بیمارستان مجهزی در منطقه وجود ندارد. آن درمانگاه ها و بیمارستانهایی کوچکی که هست، نقش کشتارگاه را دارد. چندی پیش آمار تکاندهنده آیی در باره کشته شدن ۲۹ زن حامله و فرزندان انها در بیمارستان دهن بدهن میگشت. تحقیقات بعدی نشان داد که کسانی که در بخش زایمان کار میکردند بطور عمدی ترتیب قتل این زنان و کودکان انها را داده بودند. قاتلین را شناسایی کردند ‫اما بجای محاکمه انها را به شهر های دیگر منجمله کرمان منتقل کردند که حدود ۳۰% بلوچهای ایران در آن جا زندگی میکنند. انها احتمالا اکنون مشغول قتل بلوچ ها در کرمان هستند.

‫باز هم طبق آمار رسمی، ۷۹% مردم بلوچستان زیر خط فقر زندگی میکنند. اخیرا قرار شد که ده نفر را در یک دانشکده در سراوان استخدام کنند. ۹ نفر از ۱۰ نفر را از غیر بلوچ ها انتخاب کردند. همینطور در چابهار یک آگهی استخدام برای۳۰ نفر منتشر کردند که موجب شادی فراوان جوانان بیکار بلوچ گردید. از این ۳۰ نفر، حتی یک بلوچ را استخدام نکردند و تمامی کارمندان جدید را از نقاط دیگر وارد کردند و در همین زمان، زمین های بعضی از مردمان بومی را از انها گرفتند و بکارمندان غیر بلوچ دادند.

‫ ‫در بلوچستان همگی بیکارند جز کارمندان دولت و یک گروه کوچک دکان دار. کشاورزی از رونق پیشین کاملا افتاده و سیاست های بیخردانه نظام، موجب از بین رفتن مزارع موز شد که ۱۰،۰۰۰ نفر در آنجا کار میکرد.

‫ کارمندان دولت هم غالبا غیر بلوچ هستند. در رده های مدیریت بندرت بلوچی وجود دارد و طبعا همگی تصمیمات در باره بلوچ ها و بلوچستان توسط غیر بلوچ ها ‫گرفته میشود.

‫‫یک دیوار عظیمتر از چین هم در مرزهای بلوچستان کشیده اند که تجارتهات مرزی را غیر ممکن ساخته و تنها راه معشت مردم را بسته‌اند.

‫در چنین اوضاعی سه راه برای ملیت ها و سنی ها مانده است: اولی آن است که انقدر صبر کنند تا کم کم از بین بروند و یا اینکه بر خیزند و برای بقای خود در تاریخ بشریت، خود را از ین مجموعه ظلم و ستم جدا کنند. راه سوم بیدار شدن مردم ایران و دفاع جانانه انها از حقوق ملیت ها و برقراری یک نظام کاملا فدرال است.

‫هر سه راه بسیار سخت و دشوار است. راه اولی قطعا به زوال کاملشان میرسد. راه دوم هم همراه با کشتار خواهد بود ولی بقای انها را تضمین خواهد کرد. راه سوم آسانتر است ولی بعید بنظر میرسد که حاکمان و فعالان سیاسی ایران عادت دیکتاتوری پانصد ساله خود را رها کنند.

‫ جواب این سوال با نگاه کردن به این عکس ها روشن میشود.


ارسال به:  Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Cloob :: oyax :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: GBuzz :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

Azadegi.com



ارسال نظر برای این مطلب بسته شده است.