پایگاه خبری حقوق انسانی‌ و اولیه بشر » چرا اسرائیل توانست اما ایران نتوانست
 

 

 

چرا اسرائیل توانست اما ایران نتوانست

چرا اسرائیل توانست اما ایران نتوانست/فضائل عزیزان

jeish aldl and gilad shalit

حدود ۲ ماه پیش ۵ مرزبان ایرانی‌ توسط یک گروه اپوزیسون بلوچ در مرز ایران و پاکستان به اسارت گرفته شدند. آنها در ازای آزادی این اسیر‌ها از دولت ایران تقاضای آزادی ۳۵۰ زندانی سنی را ایران و سوریه کردند. دولت ایران از همان ابتدا هر گونه مذاکره با گروز مذکور را نفی کرد و در عوض از دولت پاکستان تقاضا کرد که اعضای جیش‌ العدل را دستگیر و به ایران استرداد کند. در همین حال از برخی‌ گروه‌های بانفوذ سنی محلی بلوچستان نیز در خواست کرده بود تا از نفوذ خود برای رهایی اسیران ایرانی استفاده کنند. روزنامه‌ها و سامانه‌های امنیتی نیز جمهوری اسلامی  در طول این دو ماه به جز حملات لفظی و تهدید به نابود کردن گروه مزبور عملاً خاصیت دیگری از خود نشان ندادند. مقامات رسمی‌ نیز با استفاده از تریبون‌های عمومی‌ هر از گاهی‌ ابراز امیدواری میکردند که تا عید نوروز اسیران آزاد خواهند شد.

اما به ناگاه با انتشار خبر اعدام یکی‌ از مرزبانان در روز سوم فروردین، همه محاسبات و خوش بینی‌‌های دولت جمهوری اسلامی در افکار عمومی‌ به صورت جدی زیر سوال برده شد: چرا دولت جمهوری اسلامی با آن همه ادعا و اقتداری که از آن دم میزند قادر به آزادی ۵ مرزبان خود نیست؟ چه کسی‌ مسئول به اسارت گرفته شدن این ۵ سرباز هست؟ چرا دولت برای حفظ جان شهروندان ایرانی حاضر نیست با گروه جیش‌ العدل وارد مذاکره شود؟ چرا به جای متهم کردن دولت پاکستان و تقاضا‌های مکرر از آنها، خود عملاً وارد مذاکره با سازمان مزبور نشدند؟ آنها که ریگی را در آسمان گرفتند، چرا قدرت آزاد کردن پنج نیروی مرزبانی خود را در روی زمین ندارند؟ چرا برای آزادی ۵۰ عضو سپاه پاسدران از چنگال اپوزیسیون سوریه، دولت ایران بشار اسد را مجبور کرد تا صدها زندانی سیاسی سوری را از زندان آزاد کند اما در قبال پنج اسارت سرباز ایرانی عملا هیچ کاری نکرد و نمیکند؟برابر اصل ۱۱۰ قانون جمهور یسلامی، علی‌ خامنه‌ای فرمانده کّل قوای مسلح میباشد، اما چرا هیچ کس او را به خاطر این حادثه نمیتواند مورد مواخذه و پرسش قرار بدهد؟چرا هیچ مقام و مسول نظامی در رابطه با این موضوع به مجلس شورای اسلامی فرا خوانده نشده است؟ چرا به مطبوعات و اصحاب رسانه بخشنامه شده است که در مورد ضعف و بی‌ تدبیری نیرو‌های نظامی و مرزبانی مطلبی منتشر نکنند؟

سوالات فوق تنها بخش اندکی‌ از مجموعه سوالات بیشماری است که در شبکه‌های اجتماعی توسط مردم مجال مطرح شدن پیدا کرده اند. اگر عملکرد کشور‌های دیگر را در برابر حوادث مشابه با عملکرد جمهوری اسلامی مقایسه کنیم، سوالات مزبور معنا و مفهوم روشنتری پیدا خواهد کرد. برای مثال وقتی‌ که سرباز اسرائیلی، گیلاد شالیت در سال ۲۰۰۶ توسط گروه حماس ربوده شد، دولت اسرائیل نهایتا برای حفظ جان سرباز ربوده شده با تقاضای حماس مبنی بر آزادی ۱۰۰۰ زندانی فلسطینی موافقت کرد و هزار زندانی امنیتی فلسطینی را در برابر یک سرباز اسرائیلی آزاد کرد. حال برای مخاطب این سوال پیش میاید که چرا دولت مقتدری مثل اسرائیل با آن همه قابلیت‌های نظامی و اتمی‌ حاضر است به خاطر حفظ جان یک سرباز خود هزاران زندانی خطرناک فلسطینی را آزاد کند اما دولت ایران حاضر نیست در قبال ۵ سرباز خود، ۳۵۰ زندانی سنی را از زندان آزاد کند؟

عجز و ناتوانی سرویس‌های امنیتی جمهوری اسلامی و عدم مسئولیت پذیری مقامات مسئول در جمهوری اسلامی دو نکته مهمی‌ است در این داستان بیشتر برجسته میشود.بنظر می‌رسد جمهوری اسلامی به حفظ اقتدار پوشالی و ظاهری خود بیشتر از جان شهروندان و سربازان خود اهمیت میدهد. 

فضائل عزیزان  فعال سیاسی   آمریکا   ۲۷ مارچ ۲۰۱۴


ارسال به:  Balatarin :: Donbaleh :: Mohandes :: Cloob :: oyax :: Delicious :: Stumbleupon :: Friendfeed :: Twitter :: Facebook :: GBuzz :: Greader :: Addthis to other :: Subscribe to Feed

Azadegi.com



ارسال نظر برای این مطلب بسته شده است.